بیشتر بیماران مبتلا سرطان که در مراحل ابتدایی تشخیص داده شده اند ، پس از تشخیص و درمان، به خوبی زندگی خواهند کرد. این امر منجر به افزایش نیاز بر تمرکز بر حفظ و یا بازیابی کیفیت زندگی برای میلیون ها بهبود یابنده از سرطان شده است.
علی رغم تایید گسترده مبنی بر اینکه عملکرد جنسی با درمان سرطان عمیقا مختل می شود ، پرداختن به بررسی عملکرد جنسی برای بسیاری از بازماندگان ، صورت نمیگیرد.
بیماران چه مرد و چه زن ، با کمبود اطلاعات ، پشتیبانی و راهکارهای عملی جهت مدیریت مشکلات جنسی مواجه هستند.
نشان داده شده است که رابطه جنسی و صمیمیت به کاهش پریشانی و افزایش سازگاری روانی اجتماعی در مواجهه با سرطان کمک می کند.
برای بیماران ، از دست دادن عملکرد جنسی باری اضافه است که با شرم و خجالت همراه است .
بیماران میپندارند که این تجربه آنها قابل جبران نیست و اغلب به اشتباه تصور می کنند که اختلال عملکرد جنسی نمی تواند به اندازه کافی درمان شود.
اکثر مشکلات جنسی که بیماران مبتلا به سرطان با ان روبرو هستند ، به طور موثری قابل درمان است.
علاوه بر ویژگی های بیمار مثل؛ رابطه ی جنسی؛ وضعیت شریک زندگی، گرایش جنسی؛ طبقه اقتصادی و اجتماعی؛ و زمینه های مذهبی ، فرهنگی و قومی که پزشکان را از پرسیدن بهداشت جنسی منصرف می کند، تجربه ، دانش و نگرش ارائه دهنده آموزش مسایل جنسی می تواند گفتگو در مورد رابطه جنسی بعد از سرطان را سخت یا تسهیل کند.
هدف از بیان این مبحث آشنایی بیماران با مشکلات جنسی مربوط به سرطان های خاص و درمان آنها ست.
سرطان پروستات
جراحی پروستات:
یکی از گزینه های درمانی اصلی برای مردان مبتلا به بیماری در مراحل اولیه جراحی پروستات است که تأثیر عمده ای بر عملکرد جنسی دارد. عوارض میتواند به صورت ارگاسم خشک و یا بی اختیاری ادرار حین ارگاسم باشد. این امر با رضایت ضعیف از ارگاسم و پرهیز از فعالیتهای جنسی همراه است .
علاوه بر این ، اعصاب ممکن است در حین جراحی آسیب ببینند ، که می تواند باعث اختلال نعوظ در ۵۰ تا ۸۰ درصد مردان شود و در نهایت می تواند باعث کاهش طول و محیط آلت تناسلی مرد بشود.
جراحی پروستات همچنین می تواند منجر به طیف وسیعی از عوارض جانبی شود که بر سلامت کلی جنسی تأثیر می گذارد ، از جمله بی اختیاری ادراری یا ارگاسم دردناک و….
در حال حاضر انواع روش های درمانی برای اختلال نعوظ وجود دارد. درمان خط اول اغلب داروهای خوراکی است زیرا آنها موثر و غیرتهاجمی هستند
با این حال ، ممکن است در مردان مسن و مردان دارای عملکرد نعوظ پایین قبل از جراحی بی اثر باشند.
از آنجا که داروهای خوراکی ممکن است منجر به عوارض شوند ویا اینکه ممکن است در ۱۸ تا ۲۴ ماه پس از جراحی موثر نباشد ، می توان گزینه های درمانی جایگزینی را در نظر گرفت و شامل درمان تزریق داخل آلت و دستگاه های وکیوم جهت نعوظ است.
تزریق داخل آلت در اکثر بیماران موثر است. استفاده از دستگاه نعوظ وکیوم یک روش مکانیکی جایگزین است که به مردان اجازه می دهد با استفاده از پمپ خلا دستی نعوظ پیدا کنند. به دلیل مکانیسم عمل ، یک دستگاه نعوظ خلا نیز ممکن است در کاهش مشکل کوتاه شدن آلت تناسلی مرد مفید باشد.
درنهایت ، استفاده از پروتز آلت تناسلی نیز یک درمان موثر برای اختلال نعوظ است ، اگرچه به طور معمول برای بیمارانی است که به دیگر درمانها پاسخ نداده اند.
پرتودرمانی :
پرتودرمانی خارجی و براکی تراپی نیز گزینه های درمانی برای مردان مبتلا به سرطان پروستات در مراحل اولیه میباشند.
بیماران ممکن است معتقد باشند که پرتودرمانی تأثیر منفی کمتری بر عملکرد جنسی خواهد داشت و ممکن است پرتودرمانی را به جای جراحی به عنوان راهی برای حفظ سلامت جنسی انتخاب کنند.
پرتودرمانی ، در همه اشکال ، با اختلال عملکرد جنسی همراه است و نتایج آن تحت تأثیر عواملی مانند دوز و محل اشعه است.
بیماران تحت درمان پرتودرمانی بلافاصله پس از درمان، بالاترین عملکرد جنسی را گزارش می کنند و بعداً به دلیل فیبروز بافتی مرتبط با درمان این عملکرد جنسی کاهش می یابد ، برخلاف بیماران جراحی است که عملکرد جنسی آنها با گذشت زمان بهبود می یابد.
اگرچه نتایج بهتری برای مردان جوان (۶۰ سال و کمتر) وجود دارد ، اما تا یک سوم بیماران پرتودرمانی ۳ سال پس از درمان ناتوان می شوند.
براکی تراپی در مقایسه با پرتودرمانی خارجی با عارضه کمتری همراه است ، اما عملکرد جنسی همچنان به خطر می افتد.
درمان اختلال نعوظ در بیماران با پرتودرمانی مشابه با بیماران جراحی است و خط اول درمان خوراکی است.
هورمون درمانی:
در مردانی که مبتلا به بیماری مرحله آخر یا بیماری پر خطر هستند ، هورمون درمانی (محرومیت از آندروژن ((ADT) شایع ترین درمان است.
این درمان با طیف وسیعی از عوارض جانبی مشخص جنسی همراه است ، از جمله کاهش میل جنسی ، افزایش اختلال نعوظ و میزان پایین تر فعالیت جنسی . علاوه بر این ، عوارض جانبی مربوط به درمان مانند زنانه شدن بدن ، گرگرفتگی ، خستگی و کاهش خلق و خوی و عزت نفس بر سلامت جنسی در مردان بسیار تأثیر می گذارد.
درمان اختلال نعوظ ثانویه به هورمون درمانی با گزینه های درمانی استفاده شده پس از جراحی و پرتودرمانی مطابقت دارد.
مشکل اصلی برای درمان اختلال عملکرد جنسی در هورمون درمانی، کم میل جنسی است.
استفاده از آموزش هدفمند رفتاری که به منظور بهبود ارتباطات ، کاهش پریشانی در روابط و بهبود عزت نفس طراحی شده است ، نویدبخش بهبود شرایط مردان تحت هورمون درمانی است.
