تعاریف
در ایالات متحده ، درمان مکمل و تلفیقی ( CIM: complementary and integrative medicine ) توسط مرکز ملی بهداشت تکمیلی و تلفیقی (NCCIH) تعریف میشود که به گروهی از رویکردهای بهداشتی و درمانی ، روش ها و محصولات متنوع مراقبت های پزشکی و درمانی اطلاق میشود که خارج از جریان اصلی درمان هستند.
سایر اصطلاحاتی که برای مراجعه به CIM استفاده می شود شامل داروهای فولکلوریک (قومی) ، غیرمتعارف ، غیر غربی ، سنتی و … است
NCCIH روشهای درمانی CIM را در دو زمینه وسیع شامل محصولات طبیعی و اعمال ذهنی و جسمی طبقه بندی می کند.
سایر زمینه ها نیز شامل درمانگران سنتی ، طب سنتی چینی و طبیعت درمانی است.
شیوع
طبق بررسی ها سال ۲۰۱۲ (NHIS) ، شیوع استفاده از درمان های تکمیلی در ایالات متحده تقریباً ۳۳٪ برای بزرگسالان و ۱۲٪ برای کودکان بوده است.
در بسیاری از موارد ،پزشکان از اینکه بیمارانشان از CIM استفاده می کنند بی اطلاع بودند.
در دهه گذشته ، درمانهای مکمل به طور فزاینده ای توسط پزشکان به صورت الگویی برای ترکیب با درمان اصلی به عنوان یک مدل درمان جامع برای افزایش رفاه ، کیفیت زندگی و پذیرش فعال رویکردهای درمانی توسط بیمار، استفاده شده است.
به نظر می رسد در غرب ، استفاده از درمان مکمل در میان افرادی که دارای سطح تحصیلات بالاتر و درآمد بالاتری هستند ، بیشتر دیده می شود.
همچنین استفاده از درمان مکمل در بین خانمهای جوانی که جراحی کرده اند ، از شیمی درمانی استفاده کرده اند یا سابقه استفاده از درمان مکمل را قبل از تشخیص داشته اند ، بیشتر است.
انکولوژی تلفیقی
یک رویکردتلفیقی ( تلفیق درمان اصلی و درمان تکمیلی) برای سرطان باید جامع ، مختص به هر شخص ، مبتنی بر شواهد علمی و ایمن باشد.
درمان اصلی سرطان شامل سه گروه مختلف (جراحی ، پرتودرمانی و شیمی درمانی) است و هدف از آنکولوژی تلفیقی، گسترش روش های درمانی برای استفاده از درمانهایی مانند طب سوزنی ، یوگا ، مدیتیشن ، رژیم غذایی ، ورزش و سایر موارد است.
بدون ارزیابی جامع و توجه مناسب به نیازهای بیماران ، بیماران ممکن است نقص هایی را در مراقبتهای خود احساس کنند.
با برنامه های تلفیقی درمان، بیماران درمان هایی را انجام می دهند که به طور یکپارچه تری تمام نیازهای آنها را برطرف می کند. این برنامه ها همچنین بیشترین پتانسیل را برای بهبود سلامت کلی ، کیفیت زندگی و رفاه بیماران سرطانی دارند.
سلامت جسمی:
شواهد از نقش مهم فعالیت بدنی و تغذیه در سلامت بیماران سرطانی پشتیبانی می کند و این عوامل با بهبود نتایج بالینی ارتباط دارند.
حفظ فعالیت بدنی منظم یا تنظیم برنامه فعالیت بدنی می تواند از کاهش توده عضلانی جلوگیری کند ، که اغلب سهم قابل توجهی در کاهش کیفیت زندگی ، تأخیر در درمان و کوتاه شدن طول عمر در بیماران سرطانی دارد.
مطالعات گزارش داده اند که کاهش ۲۴ درصدی در مصرف چربی منجر به کاهش میزان عود سرطان می شود.
فعالیت بدنی و رژیم غذایی سرشار از میوه و سبزیجات در زنان مبتلا به سرطان سینه باعث افزایش طول عمر شده. ارتباطات مشابهی در بیماران مبتلا به سرطان روده بزرگ گزارش شده است.
سلامت روانی: اتصال ذهن و بدن
ارتباط ذهن و بدن یکی از جنبه های مهم آنکولوژی تلفیقی است.
این باور که آنچه فکر می کنیم و احساس می کنیم می تواند بر سلامتی و بهبودی ما تأثیر بگذارد به هزاران سال قبل برمی گردد.
اهمیت نقش ذهن ، عواطف و رفتارها در سلامتی و رفاه بخشی از پزشکی سنتی جهان مانند طب چینی و تبتی بوده است.
دیده شده که بسیاری از بیماران مبتلا به سرطان به عنوان راهی برای کاهش استرس به روشهای درمانی مکمل مراجعه می کنند.
اکنون شواهد، پیامدهای منفی استرس بر سلامتی را نشان می دهد.
اثرات عمیق روانی و رفتاری استرس ممکن است شامل افزایش رفتارهای ناسازگار و مخل سلامتی (به عنوان مثال ، رژیم غذایی نامناسب ، عدم ورزش ، سو مصرف مواد) ، خواب ناکافی و کاهش کیفیت زندگی باشد.
تحقیقات نشان داده است که استرس همچنین می تواند مراجعه منظم جهت بررسی های روتین را کاهش دهد.
تغییرات فیزیولوژیکی ناشی از استرس می تواند بر پیشرفت ، درمان ، بهبود ، عود و زنده ماندن سرطان تأثیر بگذارد.
کیفیت زندگی یک متغیر کلی مهم برای بیماران مبتلا به سرطان است که اغلب بر تصمیم آنها برای جستجوی داروی غیر متعارف مانند روش های مکمل و جایگزین تأثیر می گذارد.
تعدادی از مطالعات نشان داده است که بیماران مبتلا به سرطان ممکن است به دنبال رویکردهای پزشکی مکملی باشند که کیفیت زندگی آنها را افزایش می دهد و اثرات منفی مربوط به شیمی درمانی را برای آنها کم می کند.
ارتباطات بیمار و پزشک در مورد طب مکمل و تلفیقی
تحقیقات نشان می دهد که نه بیماران بالغ و نه اطفال اطلاعات کافی را در این مورد دریافت نمی کنند و یا در مورد روشهای درمانی مکمل با پزشکان ، داروسازان ، پرستاران مشورت نمی کنند.
بیشتر بیماران موضوع درمانهای تکمیلی و تلفیقی را مطرح نمی کنند زیرا هیچ کس سوال نمی کند. بنابراین ، بیماران ممکن است اعتقاد داشته باشند که افشای آن مهم نیست.
تخمین زده می شود که ۳۸ تا ۶۰ درصد بیماران مبتلا به سرطان بدون اطلاع تیم مراقبت بهداشتی، از داروهای کمکی استفاده می کنند.
این اعتقاد رایج توسط بیماران وجود دارد که محصولات طبیعی ایمن هستند در صورتی که برخی از گیاهان و مکمل ها با چندین تداخل دارویی و همچنین افزایش خطر سرطان و سمیت ارگان ها همراه بوده اند.
این مسئولیت پزشک متخصص است که از بیماران در مورد استفاده آنها از داروهای مکمل سوال کند، خواه این درمان یک مکمل غذایی باشد ، ذهن درمانی یا دیگر درمانهای مکمل.
نکات ایمنی:
بسیاری از روشهای درمانی مکمل می توانند به طور بالقوه پیامدهای نامطلوبی ایجاد کنند و از این رو یک نگرانی عمده در بین متخصصان مراقبت های بهداشتی است.
درمان های مکمل غیربیولوژیک ، مانند ماساژ یا طب سوزنی ، اغلب هنگام انجام توسط متخصصان آموزش دیده بهداشت ، حداقل خطر را دارند.
در مقابل ، گیاهان و مکمل ها دارای اثرات نیرومندی بر فرایندهای بیولوژیک طبیعی بدن هستند. این امر به ویژه هنگامی اهمیت بیشتری پیدا میکند که گیاهان طبیعی به فرمولاسیون غلیظ تبدیل شوند.
مسیرهایی که درمان مکمل ممکن است منجر به نتایج بالینی منفی شود شامل تداخلات متابولیکی ، تداخلات درمانی ، سمیت مستقیم اعضای بدن ، اثرات بیولوژیک مستقیم بر سرطان و …است.
فعل و انفعالات متابولیک
بسیاری از عوامل گیاهی از نظر متابولیکی فعال هستند و این نگرانی را ایجاد می کند که می تواند منجر به تداخلاتی با درمان معمول شود.
بنابراین ، قبل از ادغام گیاهان ، ویتامین ها یا مکمل های غذایی در طول شیمی درمانی ، باید فعل و انفعالات منفی در نظر گرفته شود.
گل شهناز (Hypericum perforatum) ، با چندین تداخل دارویی مستند ، بسیار نگران کننده است. به نظر می رسد این گیاه آنزیم کبدی را مهار می کند.
گیاه گل شهناز و گیاهان مشابه آن باید با احتیاط زیادی با داروهای شیمیایی استفاده شود زیرا احتمال تغییر در متابولیسم دارو وجود دارد.
تداخلات درمانی
تداخل ضد اکسیدانی با شیمی درمانی یا پرتودرمانی.
از آنجا که آسیب اکسیداتیو به سلول ها ممکن است خطر ابتلا به سرطان را افزایش دهد ، استفاده از گیاهان و ویتامین های ضد اکسیدان برای درمان یا پیشگیری از سرطان پیشنهاد شده است. به عنوان مثال می توان به ویتامین های A ، C و E و همچنین لیکوپن ، چای سبز ، سویا ، عصاره هسته انگور ، ملاتونین و سلنیوم اشاره کرد.
این نگرانی مطرح شده است که ضد اکسیدان ها ممکن است در پرتودرمانی یا برخی از عوامل شیمی درمانی تداخل داشته باشند.
مسمومیت مستقیم اعضای بدن
سمیت کبدی و سمیت کلیه
گزارشی با ارزیابی خطر ابتلا به بیماری کلیوی در مرحله نهایی در تایوان نشان داد که استفاده مزمن از گیاهان دارویی طب چینی احتمال افزایش نارسایی کلیه را دارد.
چندین گیاه و مکمل ممکن است باعث سمیت کبدی شوند و باید با احتیاط همراه با سایر عوامل استفاده شوند.
باید به بیماران توصیه شود که استفاده از مکمل های خاص را قطع کنند.
سمیت هماتولوژیک
بسیاری از گیاهان و مکمل ها خطر خونریزی را افزایش می دهند. مطالعات متعددی ، خونریزی قابل توجه بالینی را با استفاده از جینکو بیلوبا (به تنهایی یا همراه با آسپرین یا وارفارین) گزارش کرده اند.
گزارشات دیگری نیز ، خونریزی با استفاده از اره نخل اره ای (Serenoa repens) ، روغن ماهی و سیر (Allium sativum) را گزارش کرده است. )
مکانیسم مشکوک برای افزایش خونریزی تداخل در عملکرد پلاکت است.
از آنجا که مکمل های گیاهی در بین بیماران سرطانی رایج است ، جراحان باید بیماران را از نظر استفاده از مکمل های گیاهی و سایر مکمل های غذایی غربال کنند.
اثرات بیولوژیک مستقیم بر سرطان
یکی از نگرانی های رایج این است که گیاهان و مکمل ها اثرات ثانویه ای دارند.
یک مثال واضح اثر مکمل اسید فولیک در پیشرفت بیماری است.
احتیاط در مورد موادی که مطالعات کافی در مورد آنها انجام نشده ،همیشه یک رویکرد محتاطانه تلقی می شود.
فیتواستروژن ها ترکیبات گیاهی از نظر ساختاری مشابه استرادیول هستند و قادر به اتصال به گیرنده های استروژن هستند.
گیاهان معروف متعدد حاوی فیتواستروژن هستند ، مانند کوهوش سیاه (Cimicifuga racemosa) ، شبدر قرمز (Trifolium pratense) و سویا (Glycine max)
اثرات این عوامل در سرطان های پستان حساس به هورمون همچنان نامشخص است.
استاندارد سازی و کیفیت
تهیه گیاهان و مکمل ها از سازنده ای به سازنده دیگر متفاوت است.
از آنجا که اجزای فعال یک محصول اغلب مشخص نیستند ، ممکن است استاندارد سازی امکان پذیر نباشد و اثرات بالینی مارک های مختلف قابل مقایسه نباشد.
همچنین ممکن است آلاینده های مضر در محصولاتی که به صورت بهداشتی تولید نمی شوند، وجود داشته باشد.
برخی از تولیدکنندگان با ارائه اطلاعات در مورد نسبت عصاره دارو و استاندارد سازی ترکیبات زیستی، محصولات را بهبود می بخشند.
علاوه بر این ، سازمان غذا و داروی ایالات متحده (FDA) دستورالعمل هایی برای مکمل های گیاهی ایجاد کرده که نیاز به آزمایش مواد غذایی جدید برای ایمنی قبل از ورود به بازار دارد.
در مباحث بعدی برخی از روشهای رایج درمانی مکمل به صورت اختصاصی مورد بررسی قرار خواهد گرفت.
پایان
