درمان سرطان پستان در زنان یائسه
سرطان پستان شایع ترین سرطان زنان در ایالات متحده است.
یافتن و درمان سرطان پستان در مراحل اولیه به بسیاری از زنان اجازه می دهد تا بهبودی کامل پیدا کنند.
پس از جراحی ، برای از بین بردن سلولهای توموری که ممکن است در بدن باقی بمانند ، ممکن است درمان ضد سرطانی انجام شود. به این نوع درمان ، درمان کمکی گفته می شود و جز بسیار مهمی در درمان سرطان پستان است.
درمان کمکی به طور قابل توجهی احتمال بازگشت سرطان (یا عود آن) را کاهش می دهد ، و همچنین احتمال زنده ماندن یک زن مبتلا به سرطان را بهبود می بخشد.
سه روش برای درمان کمکی سیستمیک سرطان پستان وجود دارد:
درمان هورمونی ، شیمی درمانی و تراستوزوماب (هرسپتین).
اولین مورد ، درمان هورمونی ، در زنانی استفاده می شود که سرطان پاسخ دهنده به هورمون دارند ، به این معنی که بیماری در پاسخ به هورمون زنانه استروژن رشد می کند.
این مبحث به درمان کمکی هورمونی برای زنان یائسه مبتلا به سرطان پستان پاسخ دهنده به هورمون می پردازد.
تعریف سرطان پستان پاسخ دهنده به هورمون
برخی از سرطان های پستان برای رشد به هورمون زنانه استروژن نیاز دارند ، در حالی که سایر سرطان های پستان بدون استروژن قادر به رشد هستند.
اینکه تومور وابسته به هورمون باشد ، با بررسی اینکه حاوی گیرنده های هورمونی است ، یعنی گیرنده های استروژن (ER) ، گیرنده های پروژسترون (PR) یا هر دو مشخص می شود.
اگر توموری دارید که حاوی گیرنده های هورمونی است ( پاسخ دهنده به هورمون) ، به احتمال زیاد از درمان هایی که سطح استروژن را کاهش می دهد یا عملکرد استروژن را مسدود می کند بهره مند می شوید.
از این درمان ها به عنوان درمان های اندوکرین یا هورمونی یاد می شود.
گزینه های درمان هورمونی
هدف از هورمون درمانی جلوگیری از تحریک سلولهای سرطانی پستان توسط استروژن است.
در زنان یائسه مبتلا به سرطان پستان پاسخ دهنده به هورمون ، دو درمان هورمونی که بیشتر از همه مورد استفاده قرار می گیرند ، دسته ای از داروها به نام تعدیل کننده های انتخابی گیرنده استروژن (SERM) و کلاس دیگری به نام مهارکننده های آروماتاز (AI) هستند. در میان SERM ها ، تاموکسیفن (نام تجاری: Nolvadex) معمولاً تجویز می شود.
هم SERM ها و هم AI خطر عود و مرگ را به دلیل سرطان پستان کاهش می دهند ، تحقیقات نشان می دهد که AI موثرتر از تاموکسیفن است و باید ترجیحاً تجویز شود.
همانطور که گفته شد ، گزینه های متعددی وجود دارد و شما باید با پزشک خود در مورد گزینه متناسب با شرایط خود صحبت کنید.
مهار کننده های آروماتاز
در شکل نشان داده شده که آروماتاز اینهیبیتورها در کدام مرحله مانع تولید استروژن میشوند.
AI نوعی دارو است که از تولید استروژن در زنان یائسه جلوگیری می کند.
نمونه هایی از این داروها شامل آناستروزول، لتروزول (نام تجاری: Femara) و اگزمستان (نام تجاری: Aromasin) است.
در تمام مواردی که از AI استفاده می شود ، درمان با AI باید حداقل ۵ سال به طول انجامد بدون در نظر گرفتن اینکه آیا قبل از آن درمان با تاموکسیفن انجام شده است یا خیر.
شواهدی وجود دارد که ادامه درمان برای دوره کلی ده ساله از درمان هورمونی خطر عود و همچنین سرطان های جدید پستان را کاهش می دهد ، به ویژه در زنان در معرض بالاترین خطر عود (به عنوان مثال ، کسانی که تومورهای بزرگ دارند یا سرطان در غدد لنفاوی آنها وجود دارد).
زنانی که خطر عود کمی دارند و نگران عوارض جانبی مرتبط با مصرف طولانی مدت AI هستند ، ممکن است پس از پنج سال درمان ، متوقف شوند.
پزشک می تواند در مورد وضعیت شما با شما صحبت کند و به شما کمک کند خطرات و فواید را بسنجید.
عوارض جانبی:
عوارض جانبی مهارکننده های آروماتاز شامل پوکی استخوان و شکستگی استخوان و درد در عضلات و مفاصل است.
عوارض جانبی مربوط به استخوان در زنانی که بیش از ۵ سال به گرفتن AI ادامه می دهند، بیشتر است.
برخلاف تاموکسیفن ، خطر ابتلا به سرطان رحم را افزایش نمی دهد.
تاموکسیفن
در تصویر نشان داده شده که چگونه تاموکسیفن جایگاه هورمون استروژن را اشغال میکند و مانع از اثر آن بر سلول سرطانی میشود.
تاموکسیفن یک SERM است و از اتصال استروژن به گیرنده استروژن جلوگیری می کند، در نتیجه از تحریک رشد ناشی از استروژن در سلولهای سرطانی پستان جلوگیری می کند.
اگرچه به طور معمول توصیه می شود که زنان ۵ سال روی آن باقی بمانند ، اکنون مطالعات نشان می دهد که برای زنانی که ترجیح می دهند به جای استفاده از AI ، تاموکسیفن مصرف کنند ، درمان باید ۱۰ سال باشد.
عوارض جانبی – تاموکسیفن ممکن است خطر موارد زیر را افزایش دهد ، به ویژه در زنان بالای ۵۰ سال:
سرطان رحم (سرطان آندومتر و سارکوم)
لخته شدن خون در داخل وریدهای عمیق (ترومبوز ورید عمقی) ، معمولاً در پاها ، که می توانند به ریه ها بروند (آمبولی ریوی) .
تاموکسیفن ممکن است خطر سکته مغزی را در زنان افزایش دهد.
برای اکثر زنان ، فواید تاموکسیفن در جلوگیری از عود سرطان پستان بسیار بیشتر از خطرات سرطان رحم ، لخته شدن خون یا سایر اثرات طولانی مدت است.
تاموکسیفن ممکن است عوارض جانبی دیگری ایجاد کند ، به ویژه گرگرفتگی و ترشحات واژن.
