بیشتر بیماران مبتلا سرطان که در مراحل ابتدایی تشخیص داده شده اند ، پس از تشخیص و درمان، به خوبی زندگی خواهند کرد. این امر منجر به افزایش نیاز بر تمرکز بر حفظ و یا بازیابی کیفیت زندگی برای میلیون ها بهبود یابنده از سرطان شده است.
علی رغم تایید گسترده مبنی بر اینکه عملکرد جنسی با درمان سرطان عمیقا مختل می شود ، پرداختن به بررسی عملکرد جنسی برای بسیاری از بازماندگان ، صورت نمیگیرد.
بیماران چه مرد و چه زن ، با کمبود اطلاعات ، پشتیبانی و راهکارهای عملی جهت مدیریت مشکلات جنسی مواجه هستند.
- نشان داده شده است که رابطه جنسی و صمیمیت به کاهش پریشانی و افزایش سازگاری روانی اجتماعی در مواجهه با سرطان کمک می کند.
- برای بیماران ، از دست دادن عملکرد جنسی باری اضافه است که با شرم و خجالت همراه است .
- بیماران میپندارند که این تجربه آنها قابل جبران نیست و اغلب به اشتباه تصور می کنند که اختلال عملکرد جنسی نمی تواند به اندازه کافی درمان شود.
اکثر مشکلات جنسی که بیماران مبتلا به سرطان با ان روبرو هستند ، به طور موثری قابل درمان است.
علاوه بر ویژگی های بیمار مثل؛ رابطه ی جنسی؛ وضعیت شریک زندگی، گرایش جنسی؛ طبقه اقتصادی و اجتماعی؛ و زمینه های مذهبی ، فرهنگی و قومی که پزشکان را از پرسیدن بهداشت جنسی منصرف می کند، تجربه ، دانش و نگرش ارائه دهنده آموزش مسایل جنسی می تواند گفتگو در مورد رابطه جنسی بعد از سرطان را سخت یا تسهیل کند.
هدف از بیان این مبحث آشنایی بیماران با مشکلات جنسی مربوط به سرطان های خاص و درمان آنها ست.

سرطان بیضه
سرطان بیضه شایع ترین سرطان در بین مردان بین سنین ۲۰ تا ۳۴ سال است ، یعنی سنی که مردان در اوج جنسی خود به سر می برند و احتمالاً تشکیل خانواده می دهند ، از این رو جنبه های جنسی و باروری در درمان سرطان بیضه یک نگرانی اساسی است.
به طور معمول ، بیماران بهبود یافته گزارش می دهند که درمان سرطان آنها بر شدت ارگاسم و فرکانس آن تأثیر می گذارد ، باعث مشکلات انزال می شود ، میل جنسی را کاهش می دهد و باعث اختلال نعوظ می شود.
برای این بیماران ، عملکرد جنسی حدود ۳ ماه پس از درمان به کمترین میزان خود رسیده و در طی ۱ سال بهبود می یابد ، اگرچه بیمارانی وجود دارند که عوارض جنسی مربوط به درمان برای آنها می تواند تا ۵ سال ادامه داشته باشد.
نگرانی قابل توجه بسیاری از مردان مبتلا به سرطان بیضه ، باروری است.

معمولا غلظت غیرطبیعی اسپرم در نیمی از بهبودیافتگان سرطان بیضه دیده می شود. بازماندگان سرطان بیضه گزینه های مختلف باروری دارند ، از جمله انجماد اسپرم و … که در مبحث دیگری به آن پرداخته میشود.